Zadałem sobie trud przeczytania książki autorstwa Marka Aaronsa i Johna Loftusa o wielce znamiennym tytule: Akcja ocalenie. Watykańska przystań nazistów, wydanej sumptem Alma-Pressu w 1994 roku. Nakładu nie podano. Kupiłem ją gdyż zbieram wszystko co w jakiejś mierze powiększa wiedzę o monstrum jakim jest Kościół rzymsko katolicki. Publikacja jest solidnie podparta przypisami i odnośnikami do źródeł. Autorzy wykonali kawał doskonałej roboty. Łagodzili kilkakrotnie antyklerykalną wymowę dzieła zarzekając, iż nie jest ich celem osądzanie polityki watykańskiej która kieruje się przecież wymogami trwania tejże instytucji na przestrzeni dziejów, a nie chwilą obecną. Kilkakrotnie też wyraźnie sugerują, iż Kościół o wielu rzeczach nie wiedział, gdyż był manipulowany i sterowany przez wytrawnych szpiegów radzieckich, niemieckich angielskich i amerykańskich. Z treści książki jednoznacznie zaś wynika, że kto jak kto, ale to Watykan manipulował nimi wszystkimi. Autorzy mimo wszystko zachowali przyzwoitość, przecząc samym sobie na stronie 402 – „ Prawda jest jednak taka, że w najbardziej krytycznych chwilach Watykan doskonale wiedział o co chodzi, wykazując przy tym odpowiednią, haniebną dlań elastyczność polityczną.”

Książka zawiera wiele informacji które rzucają światło na tzw. Akcję Ocalenie, Czarną Orkiestrę, co dla nas Polaków szczególnie bolesne także na rolę Watykanu w tworzeniu Ukraińskiej Katolickiej Armii, wspieraniu Bandery i wiele, wiele innych.

To soczysta książka. Dała mi wiele intelektualnej satysfakcji. Polecam

Kościół rzymskokatolicki w swojej działalności nie kieruje się moralnością, etyką a już najmniej normami które sam głosi i daje wiernym do stosowania. Nie jest aż tak naiwny. Ta książka oraz analiza innych udowadnia, że instytucja ta jest za a nawet przeciw. Wspiera wszystkie strony konfliktu, szczując jednych przeciw drugim. Tym samym zawsze wygrywa. Widać to choćby w dniu dzisiejszym na przykładzie Berlusconiego. Jeden z biskupów go potępia, a drugi go rozgrzesza mówiąc, że przecież szedł za głosem natury?

Plebejski Uciekinierze jeśli masz na myśli Watykańską przystań nazistów, to Alma press jest polskim wydawnictwem, jeśli jeszcze istnieje, to jest polskie wydanie. Kupiłem na wyprzedarzy antykwariatu za pięć złotych. To jedne z najlepiej zainwestowanych pieniędzy. Biblie nie są jednakowe. Jeśli weżmiesz Biblię Wujka a Biblię Tysiąclecia to zauważysz różnicę. Często zmiany są kosmetyczne, ledwo zauważalne, ale zmiana jednego wyrazu może zmienić sens nie tylko całego zdania ale i rozdziału. Tak ja też mam książki Rodana, i polecam też książki Mosza i Haaslera, chociaż mam wrażenie, żę to jedna i ta sama osoba.

Wydawnictwo Lux z Katowic raczyło przysłać mi książkę - Mrok chwały. Cienie pontyfikatu Jana Pawła II. Jest to publikacja lekka, łatwa i przyjemna, chciało by się rzec…Coś dla miłośników stylu Rodana. W sposób przystępny, ogólny i bardzo popularny przybliżono trudne zagadnienia z jakimi boryka się społeczeństwo oddane na pastwę Kościoła rzymsko katolickiego. Poruszono bardzo szerokie spektrum tematów na 191 stronach. Jest to książka dla osób które dopiero zaczynają przygodę z antyklerykalizmem. Dla ludzi znających tematykę, publikacja ta nie wnosi nic nowego. Na pewno będzie przydatna jako prezent oraz pomoc w dyskusjach na forach internetowych. Spokojnie da się ją przeczytać w jeden długi wieczór. Dodam, że nie jest to publikacja którą można uznać za rzetelnie naukową. Brak przypisów jest dla mnie dość znaczącą wadą. Ma też sporo błędów gramatycznych i stylistycznych. Szczerze ubawiło mnie zdanie o znanych zakonach, znanych z… poczytacie to znajdziecie. Nie odmawiam , broń boże tej publikacji wartości poznawczych. Pozostawia jednak pewien niedosyt. Nie ma bowiem niestety na naszym polskim firmamencie literacko historycznym badaczy na miarę Mynarka, Deschnera czy Heineman. Dość zabawny dla mnie, jest styl, pompatyczno patetyczny autora książki, przypominający Rodana. Polecam, ale ostrzegam, zostawia niedosyt oraz wrażenie płytkości, wynikająca z tego, że jest to właściwie kompilacja fragmentów różnych książek oraz tekstów z Internetu. Jeśli ktoś nastawi się na oryginalność, to się srodze zawiedzie.

Jeśli będzie takie zapotrzebowanie, to jestem skłonny zrobić kopię elektroniczną ksążek z wykazu i przesłać na cd w formacie plików jpg. wiedzę trzeba siać, siać i siać.

    Polecam Michaela ONFRAYA  - " Traktat ateologiczny " i  " Antypodręcznik filozofii "

 Traktat ateologiczny: Fizyka metafizyki książka autorstwa Michela Onfraya, w której poddaje krytyce główne religie monoteistyczne, a także tworzy filozoficzne podstawy zaangażowanego, świadomego ateizmu.

Sam się tym nonsensem chwaliłeś, jeszcze na starym forum. Są na to świadkowie.

O, a tu następny:

Fakt przeczytałem więcej niż 6 tysięcy książęk i dochodze do wniosku, że normalny nie jestem hahahaha (unimatryca)

To ostanie się zgadza, nie jesteś. Szkoda, że wśród tych 6000 książek nie było żadnej z podstaw matematyki. Wyliczyłbyś wówczas ,że czytając jedną książkę średnio przez 3 dni(to szybko),  na przeczytanie 6000 potrzebowałbyś  prawie 50 lat. Ty masz chociaż trzydziestkę?

Dlatego można tobie, kapitan, wcisnąć każde gówno, bo jesteś albo za tępy albo zbyt leniwy aby je sprawdzić.

Unimatryca, mistrz pokory w akcji:

Belialu, to że potrzebujesz na jedną książkę trzy dni to twój problem. Ja czytam przeciętną stronę w jedną minutę.

Belialu polecam kurs szybkiego czytania, ja co prawda z tego nie czytałem, gdyż pani która mnie testowała stwierdziła, że nie jest w stanie polepszyć moich wyników.
 
Tak nawiasem mam 44 lata, a książkę Julesa Verna 20 tysięcy mil podwodnej żeglugi przeczytałem w wieku lat 9. Był taki czas, że czytałem 3, 4 książki dziennie.

Belialiu trochę pokory miej.

Odważny jesteś przyjacielu a może tylko głupi, że tworząc wyżej przytoczone zdania wzywasz mnie do okazania pokory.  Mam wprawdzie wobec wielu osób konieczną dozę pokory, niestety Ty do nich należał nie będziesz.

To co piszesz jest śmieszne. Myślę, że na potrzeby tego nonsensu oraz zupełnie siermiężnej matematyki, musisz jednak te monumentalne dzieła jeszcze bardziej odchudzić, mimo iż  150- kartkowe książeczki to i tak niewiele. Dużo przeczytałeś takich broszurek? Ulotki też wliczasz? Nie jesteś wiarygodny w tym co piszesz.

Belialu nie przykładaj swojej miary do innych ludzi, gdyż każdy jest inny. (Unimatryca)

Może nie powinienem tego pisać ale to chyba nie wstyd. Widzisz, mój niewątpliwie utalentowany adwersarzu,  gdybym miał przyłożyć moją miarę choćby do Ciebie, to musiałbyś  w wieku 7 lat mieć przeczytane  Dzieła Wszystkie Kopernika, oraz znać tak jego biografię aby jako pierwszak w podstawówce  wygrać z maturzystami wojewódzki konkurs o tym astronomie. Jest  jeszcze parę innych rzeczy, które mogłyby Ciebie zmartwić jeszcze bardziej. Dlatego wybacz, że Jules Verne nie robi na mnie aż takiego wrażenia.

Pokory proponuję poszukać najpierw u siebie. Zresztą nie tak przeszkadza mi brak pokory,  jak brak wspomnianej wiarygodności.
 
A wracając do miary, to będziesz niewątpliwie miał możliwość udowodnić wyższość swojej nad moją, okazja z pewnością się nadarzy.